dinsdag, april 28

Mijn zwartkopjes

Niet alle katten die in mijn leven waren, staan op foto's. Degene die ik als kind had , nou niet van mij persoonlijk, maar van ons gezin destijds, daar zijn geen foto's van. De eerste , waar ik achter leerde lopen, was ook een Molly en net als Molly van nu, was het een koetjespoes, die is gestorven toen ik vier jaar was. Ik heb daar alleen de herinnering aan dat hij een zwarte staart had en verder een gevlekte 'koetjespoes' was. De tweede heette officieel Rody maar ik weet niet hoe het is gekomen dat die rooie uiteindelijk Poekie genoemd werd.  Daarna hebben mijn ouders geen kat meer gehad, wij gingen het huis uit eerst studeren en daarna kreeg ik mijn eigen gezin. Omdat mijn man nooit huisdieren had bezeten wilde hij eerst nooit een kat in huis hebben. Maar toen onze dochter een eigen woning betrok, heeft ze twee katten genomen. Mijn man zag toen dat het geen enge dieren waren en wilde ook wel een kat in huis. Dat werd toen Moos (officieel noemde ik die htk Timotheus Zebedeus Melchior van Halfweg Tot Serooskerken)  Ach zo'n gewone kater moest maar een indrukwekkende naam hebben vond ik en een dier kun je een naam geven die je leuk vindt nietwaar? Hij kwam van een boerderij halverwege de weg naar Serooskerke, vandaar zijn achternaam. Maar ja zo'n naam roept niet lekker als hij 's avonds binnen moest komen, dus hebben we het maar afgekort tot Moos. Hij is achttien jaar mijn grote kattenvriend geweest tot hij kanker kreeg en we hem in moesten laten slapen.




Toen we Moossie hadden vonden we dat dit kitten een vriendje of vriendinnetje moest hebben, dus in het asiel waar ik toen al werkte vond ik  Ayla , nou ze werden de beste vriendjes en sliepen samen met de pootjes om elkaar heen in hetzelfde mandje.





Maar kleine Ayla was een avonturierster, dan zat ze weer bij de overburen op het dak en dan weer boven bij ons in de grove dennenboom, kortom ze ging best wel op pad en dat is een keer niet goed afgelopen. Ze is aangereden en bij mensen verderop in de straat, dood gevonden, ze is maar twee jaar geworden. Moos heeft nog lang aan het einde van de oprit op haar zitten wachten, maar ze is niet meer thuis gekomen. De mensen die haar hadden gevonden hebben haar in hun tuin begraven, want ze was kennelijk er zo slecht aan toe, dat ze niet wilden dat ik haar nog zag.




Om Moos toch een vriendin te geven heb ik na een tijdje Shadow meegenomen uit het asiel, Moos moest eerst niet veel van haar hebben, maar uiteindelijk konden ze goed samen door één deur. Ze zaten naast elkaar te eten, maar het werd nooit zo close als met Ayla.
Shadow is uiteindelijk twaalf jaar geworden en toen kreeg ze een  inoperabel gezwel onder aan haar tong waardoor ze niet meer kon eten of zichzelf kon wassen. Haar heb ik thuis op mijn schoot in laten slapen, de dierenarts kwam aan huis.



Tegenwoordig is Molly mijn kattenvriendin, ze was een schuw katje dat eerder was mishandeld en ze heeft bij mij rustig mogen wennen, en merken dat handen niet eng zijn, dat die kunnen aaien en eten geven. Tegenwoordig ligt ze ook regelmatig op schoot of ze komt naast me op de bank liggen, ze is inmiddels zes jaar oud en drie jaar bij mij in huis. Het is fijn om dat dier steeds meer vertrouwen te zien krijgen. Zo heb ik ook wat gezelschap in huis, zij is wel eigenzinnig en geen kroelkat, maar toch zou ik haar niet willen missen.

 







14 opmerkingen:

  1. Goedemorgen Haba o ja kan ik ook eens doen verhalen van mijn dieren uit mijn leven komt nog.Zou het kunnen dat ik ze allemaal kan behalve die van bij je ouders thuis???? Ja dieren in je leven is heel een groots iets.Veel liefde krijg je van ze terug en je huis is nooit leeg. Gisteren bij vriendin/collega geweest.Ze is niet in dienst van Noppes maar via uitzendburo voor... Dus helaas is ze daar weer terug tot Noppes ze weer kan betalen. Dat is jammer ze begint volgende week weer En werkt ook op mijn werkdagen dat wij elkaar als we willen kunnen zien
    Woensdag nu dus werken maar weer fijne woensdag voor jou helaas thuisdag duurt lang hé

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed dat je man toch een huisdier wilde. Huisdieren verrijken je leven. En katten, zulke apparte eigenzinnige dieren. Er komt er altijd een in je leven die bij je past.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ahhhhh Haba wat leuk om te zien zeg
    ja ze vertrekken weer uit je leven, maar ze hebben het dan wel héél erg goed bij jou gehad hé, dat vind ik wel een enorme troost,
    als ik de naam Rufus uitspreek reageert Ace nog steeds... dus ik ben daar erg voorzichtig mee, maar dat is nu 3 jaar dat hij er niet meer is.

    heftig he...
    geniet van deze dag
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Moos lijkt precies op onze Milly (foto op mijn blog)
    Een huisdier is mooi en een poes geeft rust, Molly is schattig!

    Fijne dag met groet,
    Hilly

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik ben mijn hele leven al een kattenmens, en mijn kinderen ook. Jeslynn was ook niet weg te slaan bij Kaatje, de meest tolerant en liefste poes ooit. Ieder dier heeft zo z'n eigen karakter en voegt iets toe aan zijn personeel.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Honden of katten in huis.. ze nemen een hoop stress weg en leren kinderen goed te zijn voor (alle) dieren.. dat alleen al is het waard ze een tehuis te bieden.. en een goed tehuis bovendien!
    Wij hadden vroeger een hond, zo'n beetje van m'n 9e tot aan m'n 22e.. en onlangs zijn er dia's gedigitaliseerd en daar waren foto's bij van Bobby als pupje.. die had ik nog nooit gezien en dat was zó leuk! Die ga ik nog weleens posten. Over m'n eigen honden deed ik dat al wel vaker. We hadden trouwens ooit als eerste een katje.. die kwam aanlopen in ons eerste huis (zaten een hoop zwerfkatten in die buurt) en vond het wel gezellig bij ons. Het was een zwarte met een witte bef. Hij nam alleen vriendjes mee.. van die hele kleintjes hehe. Eerdat we dat doorhadden, moesten we ons hele huis sprayen..! En elke keer als vriendlief het katje geknuffeld had, had ie van die tranende ogen.. toen ie ook nog ging niesen begrepen we dat ie allergisch was voor katten..! Dus hebben we geen katten meer in huis gehaald.. van honden heeft ie gelukkig geen last!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Poekie, wij hadden een kat die heette poettie, dat lijkt er wel op qua klank. Wij hadden vroeger heel veel huisdieren, totdat ze er achter kwamen dat ik er super allergisch voor was. Daarom heb ik nu nog steeds niets in huis op mijn vissen na. Maar ik heb het wel altijd geweldig gevonden.

    Love As Always
    Di Mario

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat mooi en lief om te zien en lezen.
    Ik heb een kanarie, dus is een kat in huis geen aanrader hè?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. zo'n rij kan ik ook maken .... vanaf de 1e dag dat wij gingen samenwonen begon het .. en nog steeds trippelen hier heel wat voetjes rond...

    mooie (en daardoor ook mindermooie) herinneringen van onvergetelijke persoonlijkheden.. koesterendus

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik ben geen kattenmens, maar sommige zijn wel mooi om te zien...!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Goedemorgen Haba nou mijn eerste verhaal van ons eerste huisbeestjes staat er hoor
    Vandaag naar boerderij en vanmiddag naar Lorena en naar bos
    fijne donderdag groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Haba heb opnieuw foto's gekopieerd en nu beterde

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. en verhaal is wat veranderd ach ja je moet wat tedoen hebben hahahah

      Verwijderen
  13. Prachtig om te lezen. Er zit wel allen in de geest van deze kleuren. Vooral lieve poezen om te zien. Wij hebben nooit kat genomen. Jou Molly is schattig poes om te zoen. Heeft ook in verleden ook niet makkelijk gehad. Gelukkig is bij jou goed terecht gekomen Haba. Fijne dag gewenst.

    BeantwoordenVerwijderen

Elastisch knutselen ;)

Toen ik gister op Laura paste had ze net een nieuwe hobby , knutselen met heel kleine elastiekjes, daar ging ze voor oma een mooie armband v...