dinsdag, juli 9

Weer. . .

. . . . gaan oppassen op mijn oudste kleindochter, morgen vroeg de deur uit want ze heeft natuurlijk schoolvakantie.

Maar we gaan geen geitjes zoeken, met mooi weer wel in de tuin spelen, al lopen daar alleen twee poezen rond :)

maandag, juli 8

Feest

Vandaag ben ik dus echt jarig, maar gister heb ik het al gevierd met mijn familie, het was heerlijk weer, dus we konden in de tuin zitten en 's avonds heb ik de hele club meegenomen naar een restaurant. Hier zijn er genoeg horeca zaken, maar ik had toch maar gereserveerd, want in het seizoen zijn er ook erg veel mensen die hier vakantie vieren.

In de schaduw onder de bomen was het prima uit te houden voor koffie en gebak en daarna een frisje of een glaasje. De kleinzoon ging even wielrennen kijken, de kleindochters speelden in een geïmproviseerde box in de halfschaduw, die zijn ook niet te zien op de foto.Straks komen er nog een paar vriend(in)en  voor alle zekerheid zal ik mijn tuinkussens nog niet neerleggen, want er hangt aan de horizon een dreigend donkere lucht. En we kunnen ook binnen zitten natuurlijk.
Ook heb ik heel leuke kaarten ontvangen zaterdag al misschien komen er nog meer , want in een weekend is het altijd lastig om een kaart op de juiste dag bezorgd te krijgen.
Er was ook een dooskaart met een thee verrassing erin heel origineel. Clemens nogmaals bedankt :)
Kortom ik ben twee dagen jarig en ik geniet er van,

dinsdag, juli 2

Bonbons en sigaretten

Binnenkort ben ik jarig, nu moest ik even terugdenken aan mijn lagere schooltijd. Als je jarig was mocht je trakteren , dat is nu nog steeds zo maar nu moet dat allemaal gezond en toch lekker zijn. Met een bos wortelen kom je niet ver als kind. Maar destijds snoepten de kinderen nog niet zo vaak geloof ik. Althans wij kregen niet vaak snoepgoed, ja met sinterklaas en als er iemand in het gezin jarig was. Dus je trakteerde op snoepjes.

Nu weet ik nog dat mijn moeder altijd wist hoeveel kinderen er in de klas zaten en dan werden de snoepjes geteld soms waren er dan veertig kindjes, en je nam dan ook nog een paar snoepjes extra mee, voor het geval dat er iemand een broertje of zusje uit een lagere klas mee mocht nemen. Voor de meesters en juffen nam je dan chocolaatjes en sigaretten mee, die kregen dus wat extra's . Want na het trakteren in de klas, ging je alle lokalen af en dan mochten de meesters een sigaret pakken (ze rookten toen bijna allemaal) en de juffen kregen een bonbon. Zelf kreeg je dan als jarige een mooi plaatje of zoiets van iedere meester of juf.  Daar was je dan ook erg blij mee, want je mocht dat plaatje zelf kiezen uit een stuk of tien plaatjes. Gek eigenlijk dat je daar dan zo blij mee was, want meestal was je zo'n plaatje na een paar weken al weer kwijt.
Het begin van de grote vakantie was meestal pas eind juli begin augustus en de eerste dinsdag van september begon de school weer. Wel was in de tijd van mijn verjaardag vaak het schoolreisje gepland dus ik was wel eens jarig in een speeltuin hier of daar, want erg uitgebreide schoolreisjes hadden we niet, wel gingen we met de bus, soms ook naar het strand waar je dan in je ondergoed mocht rondrennen en in het water spelen. Ook herinner ik me een schoolreisje naar de Zoo in Antwerpen, dat was in de vijfde of zesde klas (weet ik nog omdat ik toen Franse les had en hoopte dat ze in Antwerpen wel Frans zouden praten, niet dus) Je kreeg wel Belgische francs mee van je ouders om daar een ijsje of een flesje 7up te kopen. En je nam je badtas mee waar je boterhammen, wat fruit en een zakje snoep zat.
Ik had een effen blauwe, niet zo'n geruite tas, de afbeelding heb ik van het www geplukt.



Toen mijn kinderen op de lagere school zaten mochten ze wel trakteren natuurlijk, maar bij de meesters en juffen gingen ze geloof ik helemaal niet meer langs en daar werden zeker geen sigaretten aan uitgedeeld. Wel heb ik de ingewikkeldste traktaties moeten verzinnen, in elkaar gestoken met gezonde tussendoortjes, want met een zak noten of gedroogde appeltjes kon je die guppen niet meer op pad sturen. Nee ik maakte , bananenbootjes, mannetjes van rozijnendoosjes met walnoten als hoofd en pinda's als armen en benen, kettingen van gedroogd fruit en nog meer van die zaken. Ook heb ik eens een zakje halfedelsteentjes gekocht en die in walnotendoppen gestopt, een plukje gekleurde ongesponnen wol erin en het steentje daarna de helften weer aan elkaar geplakt en zilver gespoten, een heel karwei trouwens. Kortom je moest je verbeelding goed laten werken want het moest natuurlijk ook een beetje leuk ogen. Dan had je ook nog de problemen met kinderen die een notenallergie hadden en dus wat anders moesten krijgen, kortom een hoop gedoe. Tja ik kan me niet heugen dat er in mijn lagere schooltijd allergische kindjes bij mij in de klas zaten, misschien zijn de allergieën meer iets van de laatste jaren .

Tja ik wordt dus volgende week maandag zeventig jaar, in die tijd had ik dat stokoud gevonden, maar de jaren zijn zo snel voorbij gegaan, dat ik er nauwelijks bij nadenk, ik ben blij dat ik er nog ben en dat mijn ziekte zich zeer traag ontwikkelt, ik hoop er dan ook nog flink wat jaren aan vast te knopen.
Goh dit is nog een behoorlijk stukje leeswerk geworden, maar ja als ik terug denk aan die tijd, schiet me steeds meer te binnen en dan wordt een logje misschien een tikkie te lang om te lezen.


zaterdag, juni 29

Volop zomer

Het is weer een mooie zonnige dag, voor de mensen die het te warm vinden, heb ik een plaatje gemaakt dat, wanneer je er naar kijkt, misschien wat verkoeling lijkt te geven.  Dat is dan puur iets dat tussen de oren zit, maar misschien geeft het een verkoelende illusie ;)

Het elfje komt uit een tubeverzameling, de bloem komt van een eigen foto en de rest is met effecten uit mijn psp programma gemaakt .
Iedereen een fijne zaterdag gewenst.

zondag, juni 23

Westkapelle

Even in  'Waschappel'  naar de zee gaan kijken, zo op het puntje van het eiland met alleen wat meeuwen kun je genieten, wanneer het nog niet in het hoogseizoen is en de toeristen nog niet op de been zijn.






Een paalhoofd heeft altijd wel wat fotogenieks, de zee die schuimend tussen de palen doorkomt, het zeewier, de meeuwen. Ach er zijn door mensen veel betere foto's gemaakt dan deze van mij.  Toch doet dit beeld me vaak aan mijn kindertijd denken, toen ik met mijn ouders en zussen  in Domburg op vakantie was. We wandelden dan over het strand naar Westkapelle en na een rustpauze waarin we de meegenomen boterhammetjes aten liepen we dan weer terug. Vaak liepen we dan ook te zingen terwijl we liepen. Dat was toen niet vreemd we werden er niet om nagekeken of zo en het liep ook lekker zo. Ik ga nu niet naar Westkapelle maar straks lekker in de tuin in de schaduw van de bomen met een boek en een kop koffie.

dinsdag, juni 18

Het was weer zover. . .

Vanmiddag moest ik me weer naar die man met de witte jas en de verzameling boren begeven. Ik ga elk half jaar er braaf naar toe, maar wel met de zenuwen in mijn lijf. Nu had ik de laatste paar jaar eigenlijk nooit iets dat gerepareerd moest worden, maar juist dan denk ik dat er nu wel weer eens wat aan de hand zou kunnen zijn.
Maar dat viel 100%  mee gelukkig, ik mocht na een extra polijstbeurt weer snel naar huis toe, er was niets aan de hand.

Zou dat nu komen omdat ik altijd dol ben geweest op rauwe groenten en elke dag tenminste een paar worteltjes weg knaag?  Geen idee, maar het zal misschien wel bijdragen aan gezonde bijtertjes . Bovendien ben ik ook niet echt een zoetekauw. In ieder geval ben ik er weer voor een half jaar mee klaar. Zouden er mensen zijn die met plezier naar de tandarts gaan? Ik kan het me nauwelijks voorstellen.

Nu ben ik nog van een generatie waar een soort veredelde trapboor bij de tandarts werd gebruikt, die man moest telkens zijn boor af laten koelen, zodat er wel drie keer geboord moest worden om een klein gaatje te herstellen. Bovendien was de branderige stank bijna niet te harden. Die tandarts uit mijn jeugd had in de wachtkamer ook nog eens van die leuk bedoelde afbeeldingen hangen. Je kent ze misschien wel, bv waarop de tandarts staat afgebeeld met zijn voet op de borst van een patiënt om met een enorme tang een tand uit diens mond te trekken. Als kind krijg je daar toch de zenuwen van, of niet soms?  En in die tijd is ook mijn angst voor de tandarts ontstaan, al heb ik nu een aardige man die met modern gereedschap zijn vak uitvoert. Ik ben altijd weer opgelucht wanneer ik daar de deur weer uitstap om er een half jaar niet meer binnen te stappen.

Leuk weekend

 Afgelopen weekend was ik met de kinderen en kleinkinderen een weekendje in een huisje van 'Centerparks'  die kennen jullie vast ook...